هَـميـشه بـايد کـسی بـاشَد ...

کـه مَعـنی سـه نُقـطه هـای اِنتـهای جُـملـه هایـت را بفَـهمَـد ...

هَمـیشـه بایـد کَسـی باشَـد ...

تا بُـغض هـايت را قَـبل از لَـرزیدن چـانه ات بـفَهـمَد ...

بـاید کَـسی بـاشَد ...

کـه وَقتـی صِدایـت لَرزیـد ، بفَـهمَـد ...

که اگـر سُکـوت کَردی ، بـفَهـمَد ...

کَـسی بـاشَد ...

کـه اگر بَـهانـه گیـر شُدی بـفَهـمَد ...

کَـسی بـاشَد ...

کـه اگر سَـردرد را بهـانه آوردی بَـرای رَفتـن و نَبـودن ،

بفَـهمَـد به تـوجُهـش اِحتـياج داری ...

بـفَهـمَد کـه دَرد داری ...

که زنـدگی دَرد دارََد ...

کـه دِلگـیری ...

بـفَهـمَد کـه دلَت بَـرای قدَم زَدن زیـرِ باران ...

بَـرای بوسـیدَنـش ...

بَرای یـك آغـوش گرم تَـنگ شُـده اَست ...

هَـمیـشه بـاید کـسی بـاشَد ...

هَــــمــــیــــشِــــه ...

--------------------------------------------------------------------------------------

نِـمی دانَـم آخر ایـن دلتَـنگـی ها ..

.

بـه کُجـا خواهَـد رسیـد !

 

دُنیـا پُر شُـده اَز قاصـدَک هایـی

 

که راهِشـان را گم مـی کُنـند ! ..

 

نَـه می تَـوانی خَـبری دَهـی ..

 

و نَـه خبَـری بگـیری ! ...

 

آيکـُن هاي ِ دختره 

-----------------------------------------------------------------------------------------

یـادِمان بـاشَد :

 

وَقـتی کَـسی را بـه خُودمـان وابَسـته کَـردیم ،

 

دَر بَـرابرَش مَـسئـولیـم ...

 

دَر برابَـر اَشک هـایَش ..

 

شِـکَسـتن غُـرورَش ..

 

لَحـظه هـای شِکَـستَـنَش دَر تَـنهـایی وَ لَـحظـه های بـی قراریَـش ...

 

وَ اَگر یـادِمان بـرَوَد ،

 

دَر جایـی دیگـر سَرنـوشت یـادِمان خـواهَد آوَرد ...

 

وَ ایـن بار مـا خُود فَـراموش خـواهیـم شُد ... !